Vibratörler
Vibratörler
İnteraktif Vibratör Seçici
Find the right vibrator specification for your application
Vibratörler Hakkında
Endüstriyel vibratörler, yer çekimi akışının tek başına sürtünmeyi, kohezyonu veya köprülenmeyi yenmek için yetersiz kaldığı depolama ve besleme ekipmanlarından — hazneler, bunkerler, silolar ve aktarma olukları — kontrollü malzeme akışını başlatmak ve sürdürmek için kullanılır.
Gereken titreşim kuvveti; titreşen yüzeyle temas hâlindeki malzemenin aktif kütlesine, malzemenin akış direncine (yer çekimi ivmesinin bir kesri olarak ifade edilir) ve çıkışın geometrisine bağlıdır. Akması daha zor malzemeler — ıslak ince taneler, büyük parçalar, keskin kenarlı agregalar — daha yüksek uyarım kuvvetleri gerektirir ve çıkış alanı boyunca düzgün akış sağlamak için birden fazla vibratöre ihtiyaç duyabilir.
Elektrikli vibratörler, eksantrik kütleleri besleme frekansında (50 veya 60 Hz) döndürerek çalışır. Üretilen merkezkaç kuvveti, eksantrik kütle ve dönüş hızının karesiyle orantılıdır. Bu da frekans seçimini önemli kılar: 50 Hz'de vibratörler daha düşük güçte daha yüksek kuvvet üretir; 60 Hz'de daha yüksek frekans, daha hızlı akış yanıtı gerektiren uygulamalara uygundur.
Duvar kalınlığı, ekipmanın yapısal esnekliğini belirler — daha ince duvarlar daha fazla deforme olur ve titreşim enerjisini malzeme kütlesine daha verimli iletir. Daha ağır duvar kesitleri, eşdeğer malzeme aktivasyonu sağlamak için daha yüksek uyarım kuvveti gerektirir. Çıkış boyutu, ne kadar malzemenin aktif olarak köprülenebileceğini etkiler: kohezif ince malzemeli küçük çıkışlar en yüksek köprülenme riskini sunar ve tipik olarak en yüksek kuvvet-kütle oranını gerektirir.
Sıkça Sorulan Sorular
Kuvvet; aktif malzeme kütlesinden (hacim × yoğunluk × uygulama oranı), malzemenin akış direnci faktöründen (zor koşullar için artırılan g-faktörü) ve duvar kalınlığı, çıkış boyutu ve hizmet çevrimi için düzeltme faktörlerinden hesaplanır. Sonuç, vibratörün akışı başlatmak ve sürdürmek için üretmesi gereken minimum merkezkaç kuvvetidir.
Köprülenme, malzeme partiküllerinin çıkış açıklığı boyunca birbirine kenetlenmesi veya yapışması ve akışı önleyen bir kemer oluşturmasıyla meydana gelir. En çok ince, ıslak veya yapışkan malzemelerde küçük çıkışlı uygulamalarda görülür. Islak / Yapışkan durum ve küçük çıkışlar başlıca risk faktörleridir — hesaplayıcı bu durumları işaretler ve önerilen kuvveti buna göre artırır.
Hesaplanan toplam kuvvet 8 kN'u aştığında iki vibratör önerilir. Bu seviyede tek bir vibratörün aşırı büyük olması gerekir ve bu da yapısal gerilme yoğunlaşmaları yaratır. Simetrik olarak monte edilen iki ünite, yükü dağıtır ve ekipman duvarları boyunca daha düzgün bir uyarım sağlar.
Vibratör hızı doğrudan besleme frekansına bağlıdır — 50 Hz'de eksantrik kütle 3000 rpm'de (2 kutuplu) döner; 60 Hz'de 3600 rpm'de döner. Daha yüksek frekans, aynı eksantrik kütle için kuvveti artırır ancak rulman aşınma hızlarını da artırır. 50 Hz, Avrupa ve Asya'nın çoğunda standarttır; 60 Hz, Amerika kıtası ve Japonya'nın bazı bölgelerinde standarttır.
Vibratörler, haznenin yan duvarlarına, çıkış bölgesinin üzerine, titreşim enerjisini malzeme kütlesine yönlendiren bir açıyla monte edilmelidir. Montaj plakaları, sürekli çevrimsel yükten kaynaklanan yorulma çatlaklarını önlemek için takviye edilmelidir. Titreşimin konveyör şasisine iletilmesini önlemek için hazne yapısı ile taşıyıcı çelik aksam arasında titreşim önleyici takozlar kullanılmalıdır.
Elektrikli vibratörler periyodik rulman kontrolü ve yağlama, eksantrik kütle cıvata tork kontrolleri ve montaj plakası etrafında çatlaklara karşı görsel inceleme gerektirir. Rulman değişim aralıkları hizmete bağlıdır — orta hizmette tipik olarak 8.000–12.000 saat. Islak veya tozlu ortamlardaki vibratörler, mil keçeleri ve klemens kutusu bütünlüğünün daha sık incelenmesini gerektirir.